روزی روزگاری چند نفر دور هم نشسته بودند.. مرد سرخ رویی گفت: من پیرمرد خرمافروشی را می‌شناسم که به خاطر دوست داشتن پیامبر(ص) کشته می‌شود. آن‌هایی که نشسته بودند همه به سمت میثم برگشتند چون او خرمافروش بود. میثم گفت: من هم پیرمرد سرخ رویی را می‌شناسم که برای یاری خانواده پیامبر (ص) می‌جنگد و کشته می‌شود. این بار همه به سمت حبیب برگشتند که سرخ‌رو بود. حبیب و میثم،خندیدند، ولى بقيه حسابی تعجب کرده بودند و از خودشان می‌پرسیدند آن‌ها از کجا میدانند چطوری میمیرند؟ این را امام علی(ع) به آن دو گفته بود.
حبیب و میثم از دوستان بسیار نزدیک امام علی(ع) بودند. امام به آن‌ها مژده داده بود که اگر همیشه خانواده پیامبر (ص) را یاری کنند، شهید می‌شوند و همراه پیامبر (ص) در بهشت خواهند بود.
حبیب از کودکی به پیامبر و خانوادهاش علاقه بسیاری داشت. در نوجوانی مدام پیش پیامبر (ص) می‌رفت تا دین را از ایشان یاد بگیرد. او تمام قرآن را حفظ کرد و تا پایان عمرش هر شب یک جزء قرآن می‌خواند. مردم حبیب را مردی دانا و دین‌دار می‌دانستند. حبیب فرمانده جنگی قوی و شجاعی هم بود. او در همه جنگ‌ها همراه امام علی (ع) و پیروز میدان بود. وقتی امام علی(ع) به شهر کوفه رفت، حبیب هم همراهش رفت و همانجا ماند. سال‌ها بعد وقتی امام حسین (ع) راهی کوفه شد، حبیب در شهر منتظر آمدنشان بود. اما لشکر یزید در کربلا جلوی کاروان امام حسین (ع) را گرفت.
-230x250.jpg "کتاب ریحانه پیامبر")
