پیامبر (ص) دو نوه به نامهای حسن و حسین داشتند، که به آنها خیلی علاقه مند بودند. آن دو را روی پاهایشان مینشاندند و میبوسیدند و میگفتند: اینها سرور جوانان بهشت هستند. حسن برادر بزرگتر خیلی شبیه پیامبر (ص) بود. دستورهای دین اسلام را از پدربزرگش (پیامبر (ص) یاد گرفت و مثل پدرش فرمانده جنگی قدرتمندی شد. هرجا کسی برای دفاع از دین نیاز به کمک داشت این دو برادر سریع خودشان را میرساندند.
بعد از پیامبر (ص) امام علی (ع) هم درست مثل پیامبر (ص) رفتار میکردند. اما آنهایی که دلشان میخواست بیشتر از بقیه ثروت و قدرت داشته باشند، از حکومت او عصبانی شدند و شورش کردند. گروه شورشی با خودشان شتر قرمزرنگ معروفی را به میدان جنگ آوردند که قبلاً پیامبر (ص) سوارش میشدند. آنها میخواستند مردم تصور کنند این گروه طرفداران پیامبر (ص) هستند و حق با آنهاست. در حالی که پیامبر (ص) گفته بودند: «حق با علی است و علی با حق است».