دنیا، دنیای «چرا» است و انسان موفق انسانی است که با چرا زندگی میکند یعنی تا یک پاسخ منطقی برای رفتار خود نداشته باشد، به کاری مبادرت نمیکند. آن هم نه یک پاسخ منطقی فقط برای ارضای خودش بلکه پاسخی که در پیشگاه الهی و وجدان قابل دفاع باشد. چنین فردی اعمالش شلوغ و متشتت نیست چون میداند در مقابل هر حرکتی که میکند باید پاسخگو باشد. حال آنکه عموم ما اینگونه نیستیم. بسیاری از رفتارهایمان از روی عادت و تربیتمان است. در امورمان افراط و تفریط موج میزند. خیلی اوقات اول کاری را میکنیم بعد دنبال توجیه میگردیم و به این فکر میکنیم که چرا! اصلاً من چرا این را خوردم؟ چرا این را گفتم؟ چرا اینگونه عمل کردم؟ و ... یعنی عمل مقدم بر چرایی آن است. علی (ع) از رسول خدا (ص) نقل کرده که فرمود: «زیرکترین زیرکان کسی است که نفسش را محاسبه کند و برای پس از مرگش عمل کند...