استقرا مسئلهای است كه فیلسوفان از زمان ارسطو تاكنون در باب آن سخن گفتهاند. مشكل اساسی در مسأله استقراء این است كه چگونه میتوان با مشاهده پارهای از مصادیق به نظریه یا فرضیه كلی دست یافت. اندیشمندان فلسفه علم رویكردهای گوناگون عقلگرایی، تجربهگرایی، حساب احتمالات، نظریه پارادایمی و غیره را مطرح كردهاند. شهید صدر در كتاب «الاسس المنطقیة للاستقراء» ضمن نقد دیدگاههای فیلسوفان مغرب زمین به ارائه نظریه نوینی پرداخته است. وی در این نظریه، دلیل استقرایی را در مرحله توالد موضوعی و توالد ذاتی تفسیر كرده و با تقسیم یقین به منطقی، ذاتی و موضوعی، و با استمداد از علم اجمالی در علم اصول، یقین در دلیل استقرایی را موجّه میسازد.
