دولت عثمانی یکی از پایدارترین دولتهای مسلمان است که بیش از شش قرن در صحنه سیاست اسلامی، در جهت ایجاد اتحاد داخلی میان سرزمینهای اسلامی و دفاع از آنها در برابر دولتهای اروپایی ایفای نقش کرد. اهمیت این دولت در جهان اسلام به ویژه در تاریخ دوره اخیر اسلامی، بر هیچ کس پوشیده نیست وسعت جغرافیایی نیروی نظامی گسترده، فتوحات بزرگ ،آثار تاریخی جاوید همراه با عمری دراز که کمتر سابقه ای در تاریخ دولتهای اسلامی و حتی غیر اسلامی دارد، عظمتی به آن بخشیده است که دوست و دشمن به آن اعتراف دارند. به موازات آن، کینۀ اروپائیان نسبت به این دولت مسلمان، که به مناسبات میان آنان طی قرن شانزدهم میلادی به بعد باز میگردد؛ بر همگان روشن است کینه ای که سبب شد تا اروپای متحد، طی قرن نوزدهم و بیستم میلادی به توطئه گری و مبارزه با دولت عثمانی پرداخته و با استفاده از عناصر داخلی شورشهای قومی و جنبش های به اصطلاح اصلاح طلبانه به طور کامل آن دولت را قلع و قمع و مهمترین مانع را از سر راه خود بر تسلط بر منطقه بردارد شناخت این دولت و نقش جهانی آن در دفاع از ممالک اسلامی همراه با تجربه های تلخ و شیرین و زشت و زیبای آن در مسائل داخلی و مبارزات فرقهای، امری لازم و ضروری .است. طبعا اهمیت شناخت این دولت برای ما ایرانیان که همسایه دولت عثمانی بوده و طی قرنهای متوالی در جنگ و صلح با آن بسر برده ایم بیشتر آشکار است.
بدون تردید و به رغم دشواریهایی که ما ایرانیان با عثمانیان به لحاظ مرزی و مذهبی داشته ایم و برخی از سلاطین این دولت تحمل وجود دولتی مستقل و مسلمان را در کنار خود نداشتند، دولت عثمانی طی قرن هفدهم تا نوزدهم سدی استوار در برابر تجاوز اروپایی ها به شرق و از جمله ایران بوده است. این نکته ای است که شیخ علی خان زنگنه وزیر قدرتمند روزگار شاه سلیمان صفوی (۱۰۷۷ - ۱۱۰۴) به خوبی آن را دریافت و در برابر اصرار اروپایی ها برای وادار کردن ایران به جنگ با عثمانی مقاومت کرده و با آن مخالفت کرد.
