کتاب مهمان گاه

کتاب مهمان گاه

(مجموعه‌ی کاشوب)

(پانزده روایت از روضه‌هایی که زندگی می‌کنیم.)

مخاطبان مجموعه ی پنج جلدی «کاشوب»، چه باورمند و چه ناباور، کسانی‌اند که ضرورت شنیدن صداهای متفاوت و آشتی با آن‌ها را فرض می‌گیرند؛ کسانی که از دیوارکشی پیرامون سبک و منش و روش خود پرهیز می‌کنند و گوش دلشان را برای همه‌ی گفته‌ها باز می‌گذارند. چون می‌خواهند با تجربه‌ی دیگری آشنا شوند و با تامل بر تجربه‌های گوناگون به تجربه‌ی خود عمق ببخشند؛ کسانی که تردیدها و ابهام‌های خود را لابه لای تجربه‌های غریبه واکاوی می‌کنند. باورهای راستینشان را محک می‌زنند کنار آشناترها اشک می‌ریزند، حرمت دیگری‌های غریبه را نگه می‌دارند و فارغ از برچسب‌ها و برچسب‌زنی‌ها فرصت شرکت در گفت وگوی صداهای گوناگون را از خود نمی‌گیرند. جمع آوری «مجموعه‌ی کآشوب» که کتاب پنجمش پیش روی شماست، دشواری های خاصی دارد. بی شک در جامعه ای مذهبی که به شدت تحت تأثیر پست و بلند رخدادهای سیاسی اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی روز است و هر کسی در آن «واقعی» دارد چنین آثاری حساسیت‌های فراوانی ایجاد می‌کنند.

از سویی نویسندگان متنها  بسیاریشان تجربه‌ی نویسندگی حرفه ای را ندارند؛ بر کلمه کلمه‌ی نوشته شان تعصبی صادقانه دارند که کار ویرایش را دشوار می‌کند و از سوی دیگر مخاطبان مجموعه که با انتظاراتی بسیار متفاوت و شخصی سراغ آن می‌آیند .گاهی با تعصبی جزم گرایانه مُهر رد یا قبول پای روایت‌ها می‌زنند و نگرانی ما از بدفهمی‌ها درباره‌ی این مجموعه را افزایش می‌دهند. نویسندگان روایت‌های این پنج کتاب فارغ از نسبتشان با عاشورا و عزای حسینی، با جسارت و شهامت قلم به دست گرفته‌اند و بی پرده پوشی از باورها و تردیدها سنت‌ها، سنت شکنی ها، امیدها و ناامیدی ها ،قهرها و آشتی‌ها، پیوستن‌ها و بریدنها و ثبات‌ها و تغییرهایشان در گذر زمان نوشته‌اند. همه‌ی این راویان با وجود پیشینه‌های بسیار متنوع شان به اهمیت و تأثیر ثبت تجربه‌ی شخصی مهمان کردن دیگری بر سفره ی عوالم خصوصی شهود و دریافت و بازنمایی تجربه‌ی جدا افتادگی ابهام بهت و فاصله باور داشته اند. به ضرورت ثبت برداشت‌ها و تجربه‌های نامطمئن گاه شیفتگی است که از اینجا و آن جای متن بیرون می‌زند، گاه استیصالِ حاصل از نیافتن پاسخ و گاه نیاز به شنیدن گزارش عبور از مصیبتی عظیم به امید یافتن راه رهایی بعضی متنها «آن» تکان دهنده‌ای به تجربیات خواننده می‌افزایند و بعضی در وادی پرسش‌های بنیادین آدمی رها می‌کنند.

ثبت عزای حسینی در سنت فرهنگی و ادبی ما معمولاً به شکل منظوم بوده و کمتر به قالب روایت منشور درآمده است. از مزیت‌های روایت مستند بلند این است که خلاف کوتاه نویسی‌های فضای مجازی مجالی برای تصنع و نمایش نمی‌گذارد و دست‌ها و دل‌های خالی را زود لو می‌دهد. با پنهان بستگی دارد.