یکی از مسئولیتها و وظایف مهم والدین در خانواده فرزندآوری و فرزند پروری است و از انتظارات اساسی از والدین در نظام ،خانواده آموزش و پرورش فرزندان به گونه ای بهنجار و هم تراز با هنجارهای ارزشی، اخلاقی، اجتماعی و اسلامی است. اقتضای این انتظارات برخورداری والدین از دانش بینش و مهارت کافی در عرصه فرزند پروری و آگاهی از سبکهای فرزند پروری است. فرزند پروری گونه ای از ارتباط والد فرزند است که زمینه ساز و عامل شکل گیری گنشوری ها و منش ها در فرزندان میشود.در فرایند فرزندپروری ترکیباتی از رفتارهای والدین با یکدیگر هم افزایی مییابد و با ایجاد یک فضای اخلاقی عاطفی و روان شناختی در محیط خانواده زمینههای لازم در پرورش فرزندان و شکل گیری ویژگیهای شخصیتی و کُنشوریهای بهنجار آنان فراهم میسازد. گستره شمولی و سهم تأثیرگذاری سبک فرزند پروری والدین در فرایند پرورش، اجتماعی کردن و انتقال ارزشهای فرهنگی خانوادگی و اخلاقی در قیاس با عوامل دیگر در رتبه نخست قرار دارد، بهره گیری از سبک فرزندپروری مناسب و همگن با شرایط فرهنگی، ارزشی و خانوادگی میتواند یکی از عناصر مهم در شکوفاسازی و فعلیت بخشی به استعدادهای بالقوه فرزندان و ظرفیتهای خدادادی به شمار آید بهره گیری از جامع ترین کارآمدترین و دقیقترین شیوه های فرزندپروری میتواند والدین را در نیل به اهداف و آرمانهای خود کمک کند اندیشمندان و متخصصان عرصه آموزش و پرورش و مباحث خانواده با وجود اختلاف دیدگاه در حوزه های گوناگون در زمینه اهمیت سبک فرزندپروری والدین و تأثیرگذاری آن در فرایند تحوّل ،اخلاقی، روان شناختی و شخصیتی فرزندان اتفاق نظر دارند.
