آقای خمینی همهی شاگردانش را دوست داشت اما به شهید مطهری جور دیگری محبت میورزید. وقتی خبر شهادت استاد را به ایشان دادند به شدت غمگین شد و تا مدتی توی خودش بود. حدود یک ساعت بعد آقای خمینی دست به قلم شد: من اگر چه فرزند عزیزی را که پارهی تنم بود از دست دادم لكن مفتخرم که چنین فرزندان فداکاری در اسلام وجود داشت و دارد. مطهری که در طهارت روح و قوت ایمان و قدرت بیان کم نظیر بود، رفت و به ملکوت اعلی پیوست لکن بدخواهان بدانند که با رفتن او شخصیت اسلامی و علمی و فلسفی اش نمی رود.
-230x250.jpg "کتاب بند یک")
-230x250.jpg "کتاب بچه مرد")
