در بخش اول کتاب که فصل «ره‌توشه» نامگذاری شده، تلاش شده است تا در مورد معنای سفر معنوی از منظر عرفان اسلامی و مراحل چهارگانه آن بحث شود. از چیستی این مراحل گفته شود. در ادامه نیز تلاش شده است تا بر اساس همین الگوی سفر‌های چهارگانه در عرفان اسلامی، سفر معنوی اهل روضه‌های حضرت سیدالشهدا با دقت بررسی و تحلیل شود. از این رو چهار فصل بعدی کتاب، هر کدام به یک سفر از این اسفار اربعه سلوک عاشورایی اختصاص یافته تا ابعاد معرفتی، تاریخی، فردی و اجتماعی سلوک اهل روضه‌ها به دقت و به تفکیک در هر سفر بررسی شود.
برشی از کتاب
هم سفر حسین (ع)؛ تحلیلی نو از سلوک عاشورایی عزاداران حسینی در چهار سفر عرفانی ماهیان بااینکه در آب غوطه‌ورند، ولی کمتر از چیستی آب خبر دارند. بیرون از این تنگ کوچک هیئت‌ها، بیابان‌های تفتیدۀ فراوانی است که با یک قطره از این آب، گلستان می‌شوند، اما هنوز ما هیئتی‌ها نتواسته‌ا یم تمام زندگی پیرامون خود را با آن گلستان کنیم. البته این آب حیات کار خودش را می‌کند و ما چه بدانیم چه ندانیم همین روضه‌های حسین(ع) است که اسلام را زنده نگه داشته و به‌سمت گلستان ظهور فرزندش به‌پیش می‌برد. امّا خودآ گاهی ما نسبت به نحوه جریان آب حیاتی که در قالب هیئات عزادارای حضرت سیدالشهدا(ع) در حیات فردی و اجتماعی ما جاری می‌شود، می‌تواند مسیر آب‌رسانی آن به بیابان‌های تفتیدۀ زندگی فردی و اجتماعی ما را هموارتر کند. از همین رو غرض اصلی این کتاب، تحلیل سفر معنوی و سلوکی است که اهل روضه‌ها در متن مجالس روضه‌های سیدالشهدا(ع) آغاز می‌کنند و به‌مرور تمامی زندگی آن‌ها را در بر می‌گیرد. از این منظر روضه‌ها صرفاً مجالسی در حاشیۀ زندگی ما نیستند، بلکه نوشیدن مدام از شراب شور و شعور این مجالس، مخاطبانش را وارد سلوک و سفری معنوی می‌کند که به‌مرور تمام ابعاد حیات فردی و اجتماعی آن‌ها را در بر می‌گیرد.
