رده سنی دبستان - یکی از پرفروش های نیویورک تایمز رولان می‌دانست که مسیر آن‌ها برای پیداکردن کابارو و آن شیرِ طلایی در نیلو، یعنی مبارزه برای زنده‌ماندن در قلمروِ دشمن. اما به خودش دلداری می‌داد که حداقل مثل سال‌های گذشته در کانکوربا، هوای آن جا هم گرم است. در اواسط روز، همه‌ی آن‌ها به‌شدت عرق کرده بودند. روی لباس رولان، لکه‌های سفید نمک به‌جا مانده بود؛ اما حالا که خورشید پایین می‌رفت، او می‌لرزید! خوش‌حال بود که قسمتی از شانه‌اش به بدن کانِر چسبیده بود؛ چون فقط همان قسمت گرما داشت. عصر که شد، رولان یکی از زیباترین غروب‌ها را دید. ستاره‌های دُرُشت یکی‌یکی در آسمان نمایان می‌شدند. گه‌گاهی درخت‌های بلند و باریک همراهِ باد ملایم تکان می‌خوردند و جلوی ستاره‌ها را می‌گرفتند. تارِک بالای یک سراشیبی ماسه‌ای که به روستای کوچکی می‌رسید، ایستاد تا همه خودشان را با بوته‌های باریک و تیغ‌دار استتار کنند. تارِک به آن‌ها هشدار داده بود که احتمالاً اوکایهی توسط مهاجمان اشغال شده است. باید برای مدتی آن جا منتظر می‌ماندند تا ببینند چه کسانی رفت‌وآمد می‌کنند. تا آن لحظه، دقیقاً هیچ‌کس را ندیدند. وقتی غروب با سرمای خود، همه‌جا را فرا گرفت، قرمزی آتشی که برای آشپزی در طرف دیگر دهکده برپا شده بود، به نظر رولان بسیار هیجان‌انگیز آمد. حتی اگر افراد دشمن دورِ آن نشسته بودند هم مهم نبود؛ چون حداقل گرما داشت.
