به روایت افسانه‌ها روزی شیطان همه جا جار زد که قصد دارد از کار خود دست بکشد و وسایلش را با تخفیف مناسب به فروش بگذارد. او ابزارهای خود را به شکلی چشمگیر به نمایش گذاشت. وسایل شیطان شامل خودپرستی، شهوت، نفرت، خشم، آز، حسادت، قدرت‌طلبی و دیگر شرارت‌ها بود. ولی در میان آن‌ها یکی که بسیار کهنه و مستعمل به نظر می‌رسید، بهایی گران داشت و شیطان حاضر نبود آن را ارزان بفروشد. کسی از او پرسید: «این وسیله چیست؟» شیطان پاسخ داد: «این نومیدی و افسردگی‌ست.» آن مرد با حیرت گفت: «چرا این قدر گران است؟!» شیطان با همان لبخند مرموز خود پاسخ داد: «چون این مؤثرترین وسیلۀ من است. هر گاه ابزار دیگر من بی‌اثر می‌شوند، فقط با این وسیله می‌توانم در قلب انسان‌ها رخنه کنم و کارم را به انجام برسانم. اگر فقط موفق شوم کسی را به احساس نومیدی، دلسردی و اندوه وادارم، می‌توانم با او هر آنچه می‌خواهم بکنم. من این وسیله را برای همۀ انسان‌ها به کار برده‌ام، به همین دلیل این قدر کهنه است.» راست گفته‌اند که شیطان دو ترفند اساسی دارد که یکی از آن‌ها نومید کردن ماست. به این طریق، دست کم مدتی نمی‌توانیم برای دیگران خدمتی انجام دهیم و مفید باشیم. ترفند شیطانی دیگر، تردید افکندن در وجود ماست تا رشتۀ ایمانمان که ما را به خدا پیوند می‌دهد، گسسته شود. پس مراقب باشید که فریب این دو ترفند را نخورید!
