در شروع کار کتاب خوانا بر آن بودیم آثاری را منتشر کنیم که راهکارهایشان در زمینه های مختلف زیستن در این زمانهی دشوار و گذراندن آن را آسان تر کند و تصمیم گرفتیم خودمان را محدود به زمینهی خاصی نکنیم و شعاعهای خارج شده از این حلقهی رابط را گسترش دهیم. یکی از موضوعاتی که همواره دغدغهی نهتنها ما که بسیاری از ناشران و افراد بوده فرزند پروری است و کیست که نداند پرورش کودک به ویژه در سالهای ابتدایی زندگی وی چه نقش عمیق و غیرقابل انکاری در شکل گیری شخصیت ،فرد و در نگاه کلانتر تمامی جامعه دارد.
فرزندآوری از همهی پدر و مادرهای فعلی و آتی فیلسوف میسازد. فرایند به دنیا آوردن کودکان و پرورش آنها موقعیتهای پیچیدهای را به وجود میآورد که شایستهی بررسی فلسفیاند. خوشبختانه ما در موقعیتی قرار داریم که میتوانیم زمانی را به تفکر دربارهی مسائل فلسفی فرزندآوری و پرورش کودکان اختصاص دهیم. رسیدن به مقام والدین با انتظار همراه است که یعنی ما فرصت کافی برای تفکر، دست و پنجه نرم کردن با پرسشهای دشوار، حیرت و بحث داریم. انتظار در همهی دورههای فرزندآوری وجود دارد. انتظار برای باردار شدن، چرا پدر و مادر شدن مهم است؟ انتظار برای اتمام حالت تهوع صبحگاهی ،چرا حالت تهوع زندگی را تلخ میکند؟ انتظار برای دریافت نتایج آزمایش آیا مشکلاتی وجود دارند که سقط جنین را به انتخابی معقول تبدیل میکنند؟ و انتظار برای تبدیل شدن نطفه به نوزاد، فرزند شما در چه نقطه ای از زمان وجود پیدا میکند؟ در ادامه انتظارهای دیگری نیز در راهاند.