کتاب طب اکبری، با تشریح طب اکبری، طب الاکبر، به سال ۱۱۱۲ ق. (مطابق با اعداد حروف «شرح اسباب و علامات» بعد از وضع اعـداد حــروف عله) تالیف شده، مقارن با فتح بهجت آباد دکن به دست ابوالمظفر محیی الدین محمد، اورنگ زیب عالم گـــــــر (۱۰۶۸-۱۱۱۸) و بدو تقدیم شده، و در واقع ترجمه ی توضیحی ای است بر شرح الاسباب و العلامات نفيس بن عوض کرمانی (تالیف ۷۲۸ هجری)، که او نیز کتاب الاسباب و العلامات نجیب الدین سمرقندی (مقتول ۶۱۹ق. در حمله ی مغولان به هرات) نگاشته است؛ لذا طب اکبری را میتوان به عنوان دوره کامل در عــلم الامـــــــراض دانست که به زبان فارسی روان برگردانده شد، با حذف زواید آن و افزودن فواید و نکات مفید فراوان بر آن ؛ و در واقع این کتاب خود شرحی است مفصل بر شرح الاسباب و العلامات نفیس بن عوض که بر کتاب سمرقندی نگاشته - با حـذف اندکی مطالب از کتاب مزبور که از دید شارح زاید بود - وافزون بر آن سرعنوانها و مطالب تازه ای را بدان افزوده و غوامض را تشریح و ایضاح نموده است.
-230x250.jpg "کتاب اکسیر اعظم 8 جلدی")
-230x250.jpg "کتاب الشامل فی الصناعه الطبیه جلد ششم")