زيبايی در تمام آفرينش حضور دارد، اما آنچه براي انسان خطرآفرين است، اين است كه ما آدميان كه با انرژی الهی قطع رابطه كرده ايم به خود اجازه می دهيم كه تحت تاثير افكار ديگران قرار بگيريم. ما زيبايی خويش را انكار می كنيم زيرا ديگران نمی توانند يا نمی خواهند آن را به رسميت بشناسند. به جای پذيرش خويشتن آن گونه كه هستيم، سعی می كنيم از آنچه در اطراف ما هست تقليد كنيم. ما سعی می كنيم آنی باشيم كه ديگران «زيبا» می دانند و اندك اندك روح ما پريده رنگ می شود و اراده ما تضعيف می شود و همه امكانات بالقوه ما برای زيباتر كردن جهان بر باد می رود.
-230x250.jpg "کتاب کیمیاگر")
