با رحلت پیامبر، دو جریان طوعی و کرهی در تاریخ پدیدآمد. جریان کرهی زنجیرهای از حوادث زمینهای ـ نتیجهای یعنی فرآیندی ایجاد کرد که نخستین حلقه آن تبدیل نظام امامت به خلافت بود، سپس خلافت تبدیل به نظام سلطنت شد و سلطنتهای اموی و عباسی را پدیدار ساخت، به طوری که حوادث دیگری نظیر تجزیه جهان اسلام به شرق ـ به مرکزیت بغداد ـ و غرب ـ به مرکزیت قرطبه ـ جنگهای صلیبی، رنسانس، انقلاب صنعتی و انقلابهای بزرگ سکولار تحت تأثیر همین جریان تاریخی قرار داشتهاند. جریان دوم با اعتراض فاطمه، مقاومت و حکومت علی، قیام امام حسین، قیامهای شیعی در تاریخ و تثبیت تشیع در ایران، در طی تاریخ به حرکت خود ادامه داده و تا امروز به انقلاب اسلامی ایران و حرکتهای انقلابیِ اسلامی در سراسر جهان اسلام منتهی شدهاست. روح اصلی جریان کرهی تمکین در برابر قدرت حاکم برای حفظ خود و امتیازات خود و روح اصلی جریان طوعی اعتراض به وضع موجود تا مرز جان و مال بودهاست. امروز انقلاب اسلامی به مرکزیت ایران و تمدن غرب با رهبری انگلوساکسونها این دو جریان تاریخی را نمایندگی میکنند.
